YÂR

Yâr..

Anlamı sevgili, sevilen demek olsa da kelime anlamından çok öte duygular barındırır içinde. Çok fazla şeyin karşılığıdır hayatta.

Engin bir denizin ortasında kaybolmuşken kıyıya ulaştıracak bir sandal gibi girendir yâr hayatına. Karanlığı aydınlatan bir ışık, soluksuz anlarında bir nefes olur adeta. Kanayan yarana merhem olur. Üstad Neşet Ertaş'ın dediği gibi; “Derdinin dermanıdır yâr.”

Bazen dost olur yâr, bazen en yakın arkadaş. Kimine en büyük şanstır hayatta, kimine yaşarken cehennem.

Bu şansı yüreğinin en derininde yaşayan biri olarak, yürekten hissediyorum ki yol güzelse eğer; sebebi gerçekten yarana merhem olan yâr her daim.

Yâr’la çıkılan yolculuk bir gemi gibidir. Ve bu gemi her zaman sakin sularda yüzmez elbette. Bazen fırtınaya kapılır, hırçın dalgaların esiri olur ve ordan oraya savrulur. Bazen alabora olur, bazen de tam alabora olacakken sular birden durulur.

İnsan hayatta hiç tahmin etmediği iyi kötü bir sürü şeyi yaşar ve bu anlarda en büyük limanı eşi olur her zaman. Kışlar bahara, tomurcuklar güllere dönüşür. Her nefeste çiçek açar umutlar ve benden bize dönüşür hayatlar. Benden öte “Biz” diyebildiği zaman farklı bir boyuttadır zaten insan.

Bunlar yâr ‘la dünya cenneti yaşayanadır. Zaten dünyada cenneti tadanın duasıdır ebediyette de huzura birlikte çıkabilmek.

Birde yaşarken dünyası cehennem olanlar var elbette. Kimi çıkışı olmayan bir yolda Arasat’ta kalmışken, kimisi ise ateşin içinde küle döner adeta. Kaçsan kurtulamazsın öyle bir bütünleşir ki seninle bu yara kangrene döner bir süre sonra. Kessen de kurtulamazsın.

Konuya yâr diye giriş yaptık ama hayatta karşılaştığımız her insan şans değil midir aslında?

Hayat her zaman iyi ya da kötü bir şeyleri öğrenip ders çıkarabilmek adına fırsatlar sunar bize. Bu fırsatlarda bazen görünen bazen görünmeyen gizli kahramanlar vardır hayatımızda. Kimi bir selamlık, bir tebessümlük kısa bir an’da girer hayatına ve o kısa zamanda her şey değişir hayatında. Kimi de ettiğin duanın ete kemiğe bürünmüş halidir adeta ve her seferinde şükredersin varlığına.

Şuan geriye doğru dönüp baktığımda ufak pürüzlerden daha çok, yolumu hep şükredecek güzel insanlara çıkaran Yaradan’a sonsuz hamd ederken , “Yol yormuyorsa yoldaştandır” sözüne yürekten inanıp yürüdüğüm yolda Yâr’in varlığının hep olması duasıyla..

Yolumuz hep güzel insanlara çıksın inşallah… Aşk ve muhabbetle…