SEVGİNİN GÜNÜ

Malum önümüz yaklaşan sevgililer günü. Sevgililer günü 1800'lü yıllardan beri toplumsal bir kutlama olarak büyüyen ve küresel ekonominin elinde oyuncak olan bir gün haline geldi.14 Şubat'ta kutlanan romantik bir gün olarak karşımıza çıksada bu günün etrafındaki kutlamalar ve beklentiler, sevgiyi göstermenin ve ifade etmenin tek yolunun pahada ağır maddi hediyeler olduğu algısını yaratıyor.

   Şüphesiz sevgi, insanlık tarihinin en güçlü duygularından biri. Karşılıksız, özverili ve koşulsuz sevgi, insanın kalbinde en derin izler bırakan duygulardan biri. Sevgi, bir kişiyi diğerinden ayıran sınırların ötesine geçer, bağlılık, anlayış ve destekle birleşir. Gerçek sevgi, elbette, bilmem kaç karatlık bir pırlanta ile veya lüks bir akşam yemeğiyle ölçülemez ölçülmemeli ancak günümüzde sistem öyle bir hale geldiki insanın bilinçaltına verilen tek mesaj, sevgiyi göstermenin tek yolu pırlanta almak algısı oluşturuldu. "Seviyorum demenin tek yolu" diyerek subliminal yoldan falan değil direk gözümüze sokuldu. İnsanların birbiri ile kıyasıya yarıştığı şu dönemde artık evlilik teklifi,kutlamalar,alınan hediyeler de birbiri ile yarışır oldu. Eskiden insanlar eş adayının işini, gücünü sorarken artık isteme günü gelen gülün adedini,evlenme teklif ederken kaç taş oldugunu taşının kaç karat olduğunu sorgular oldu. Her zaman var olan ve her konuya yorum yapma hakkı olan "El alem" artık hayatımızın en ortasında en özelimizin içinde. 

   Sonuç olarak, Sevgililer Günü'nü kutlamayalım mı elbette kutlayalım. Ancak sevginin değeri ve önemi sadece bu özel güne sığmaz. Ve en önemlisi sevginin bir ölçütü olmaz. 

  Yolumuz her zaman sevgiye çıksın ve güzel seven insanlar yoldaşımız olsun.