BİR BAŞLANGIÇ MI SON MU ÖLÜM

  Cumartesi gecesi yazmak için konu düşünürken pazar günü üstünde "Her nefis ölümü tadacaktır." yazan bir tabutun önünde buldum kendimi. Kalbimi titreten kelimeleri kifayetsiz bırakan bir saniyenin asır gibi geçtiği bir anın içinde.

Ölüm, insanın en temel gerçeklerinden biri ve hayatın kaçınılmaz bir parçası aslında.Insanlik tarihinin en büyük gizemi ve korkusu. Yeryüzündeki en soğuk,en ürküten duygu belkide.

  Ölüm, insanın en derin duygularını tetikleyen bir gerçek aslında.Üzüntü, öfke, kayıp hissi, korku ve belirsizlik...İnsan o an ne hissedeceğini tam idrak edemese de içimizdeki derin boşluk, yıkıcı bir acıyla baş başa bırakıyorum bizi.

Ölümün bekleneni olur mu bilinmez de hep aniden ve beklenmedik bir şekilde yakalar bizi. Yanımızda olan sevdiklerimiz, bir anda aramızdan ayrılır ve bizi yalnız bırakır. Bu acı, ruhumuzu sarsar ve kalbimizi paramparça eder.Sevdiklerimizi kaybetmek, sanki bir parçamızı kaybetmek gibi. Onların yokluğunu hissetmek, öyle derin bir acı ki, kelimelerle ifade etmek imkansız gibi.

   Çocukken ölüm çok uzak gelirdi hiç yokmuş gibi. Yakın dönemde o kadar sık ölüm haberi almaya başladım ki kan bağım olmasada hepsi ile,can bağı bile yetiyor insanın canını acıtmaya. Belkide ne kadar çok yaş aldığımızın en büyük göstergesi bu kadar ölüm haberi. Çocukken bir sela sesinde bile saatlerce kendine gelemezken insan,şimdi bir hastanenin morga çıkan sessiz ve soğuk koridorları yükseltiyor korkudan ve acıdan kalbinin ritmini. Yaşlanmak ve acıya sabredebilme doğru orantılı sanırım. Ya da kabullenebildiğin acı demek daha doğru belkide. 

  Bu kadar üzüntü ve acı hep geride kalan için. Birde giden taraf var. Onun içim ölüm bir kapı belkide gerçek hayata geçmeye vesile olan bir kapı. O kapıdan ne kadar sağlam ve emin geçebildiğin dünyada bıraktıklarına bağlı. "Hakkınızı helal eder misiniz? " sorusuna yürekten verilen bir "Helal olsun" cevabı o kapının en önemli anahtarlarından biri belkide. Dünyadan çıkış bileti. Yaptığın iyilikler,bıraktığın güzellikler ölümden sonrasına giriş biletin. Dün o tabutun önünde içinde baba yerine koyduğun biri varken asır gibi geçen o saniyelerde aklımdan geçen dünyada bıraktıkları oldu. Birlikte gecirdigimiz onca seneye bakınca her zaman insanlara faydalı olmak için koştuğu, benim yapabilecegim bir sey var mi cumlesinin en cok kurduğu cümle olduğu, bir "Alo" sesine "Sizin için burdayım" diye yürekten koşturduğu, her şeye herkese yetiştiği,sadece kanından değil canından olana da sonsuz bir ebeveyn bağı ile bağlı olduğu yüreğinde sonsuz bir sevgi taşıyan adam görüyor insan. Değil kalp kırmak kırmış olma ihtimalini hissettiğinde bile hemen gönül alan koca yürekli insan. 

  Hayatta her zaman inanarak yaşamaya çalıştığım "bir hoş sadâ bırakabilmek gokkubede" Bâki'nin dediği gibi. 

Kelimeleriminde aklım kadar karışık olduğu bir yazı oldu belkide. Ama sözün özü bu hayattan ardında hos sadâ birakabilen bir adam geçti. Mekanı cennet olsun.