Az Bulutlu

15°C
Konya

NARİN'İN SESSİZ ÇIĞLIĞI;GÜVEN EROZYONU

Kayıt Tarihi: 09.09.2024 21:15 - Son Güncelleme: 25.05.2026 22:55
YAZI
A

Bugün, bu ülkede 8 yaşında bir çocuk hayattan koparıldı. Adı gibi narin,gülen gözleriyle hayata ışıksaçan, hayalleri henüz yeşermeye başlamış bir çocuk.

  Diyarbakır’da yaşanan bu olayda, güven duygumuz resmen erozyona uğradı.En yakın ailelerin bile birbirlerine yabancılaştığı bir ortamda, Narin gibi çocukların geleceği karanlık bir gölge altında kaldı. Her gün, sokaklarda oynayan çocukların gülümsemeleri artık birer masal gibi geliyor; çünkü içimizdeki korku, bu masumiyetin ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha hatırlatıyor.

  Diyarbakır’da hayatını kaybeden bu masum çiçek,belki henüz oyun oynarken, belki bir gün daha büyüyüp hayalini kurduğu şeylerin peşinden koşarken, belki de en güvendiklerinin kucağında,bir çuvalın içinde sessiz çığlıklarıyla hayattan koparıldı.Belki de bir gün doktor olacak, belki bir öğretmen, her ne olursa olsun umutla atacaktı kalbi. Ancak, tüm bu hayalleri bir anda yok oldu. Narin'in kaybı, sadece ailesinin değil, tüm toplumun yüreğini dağladı.Olayın etrafında dönen şüpheler, Narin’in nasıl bir sona sürüklendiğini sorgularken, hepimizi sinirsel bir yorgunluğa sürükledi. Bu öyle bir zihin karmaşasıki insan düşünürken aklını yitirecek hale geliyor. Koşulsuz şartsız en güvendiğimiz kişiler; baba, abi, anne bildiklerimiz yüreğimizin en derin köşelerindeki sevgiyi, en masum duyguları katlediyor. 

  Bir küçük şekerle kandırılan Ahmetler,Türkanlar;küçücük köylerde istismar edilip katledilen boncuk gözlü Leylalar,Irmaklar...Biz hala insanlığımızdan utanmazken Narin ne ilkti ne son olacak.. Bugün iyi niyetlerimiz, umudumuz ve güvenimiz birer birer yok olurken, insanlıkta bir çuvalın içinde sessiz çığlıklarıyla yok olup gidecek. Annelik güdüsüne sahip olmak bu konularda duyguları kontrol etmeyi daha zor hale getiriyor muhtemelen.

  Çok farklı bir konuyu yazarken yüreğimdeki üzüntü, içimdeki dinmeyen öfke kelamıma Narin'i düşürdü. Kelimeler kifayetsiz kalırken belkide Che Guevara'nın,"Aynı evrende yaşamamalı cellatlar ve çocuklar; ya ölmeli cellatlar ya da hiç doğmamalı çocuklar." sözleri bu duyguların en güzel tercümanı olurken dilerim bu son olsun. Dünya çocukların melek olup cennette gittiği değil, insanca duygularla yaşatıldığı bir yer olsun.. Zalimler için Cehennem hep varolsun...

ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Ayşe Ayhan Eraslan

Ayşe Ayhan Eraslan

Yazarın Diğer Yazıları