Anne Olmak mı, Anne Rolü Oynamak mı?

 Mayıs ayı geldi mi, şehirlerin ritmi değişir.

Vitrinler çiçeklerle dolar, kelimeler yumuşar, herkes aynı cümleleri kurar.Bir günlüğüne hatırlanan, süslenen, paylaşılmaya değer görülen bir duyguya dönüşür her şey.

Ama bazı duygular vardır; ne bir güne sığar ne de birkaç cümleyle anlatılabilir.

Annelik gibi…

Çünkü annelik, çiçekle, hediyeyle, hazır sözlerle anlatılabilecek bir olgu.bir duygu değil.Bir günün değil, bir ömrün meselesi.

Bir sıfat değil, bir yük, bir emek, bir vicdan meselesi. Ve bu noktada çoğu zaman gözden kaçan bir ayrım var:Anne olmak ve anne rolü oynamak.

Anne olmak; çocuğunun hayatına gerçekten dokunmak.Onun korkularını anlamak, susuşlarını duymak, yanında olduğunu hissettirmek.Görünmeyeni fark etmek, söylenmeyeni sezmek.Bir çocuğun iç dünyasını incitmeden büyütebilmek.

Ama anne rolü oynamak…

Dışarıdan bakıldığında her şeyin “tam” göründüğü,ama içinin boş kaldığı bir hâl.Bir çocuğun karnını doyurup ruhunu aç bırakmak,yanında olup aslında hiç yanında olmamak.Rol oynayan annelik, görüntüyle ilgilenir.Gerçek annelik, iz bırakır.Rol oynayan annelik, başkalarının ne dediğine bakar.Gerçek annelik, çocuğun ne hissettiğini önemser.Ve bugün, ne yazık ki bu rol ile gerçek arasındaki çizgi her geçen gün daha da bulanıklaşıyor. Özellikle son dönemde, sosyal medya uğruna hayatını değiştirenler, kendi yolunu seçerken geride bıraktığı çocuğu unutabilenler çoğalıyor.

Bir hayat kurma bahanesiyle, bir hayatı yarım bırakanlar…Doğurmayı annelik zanneden bir anlayış sessizce yayılıyor.Sorumluluğu değil, sadece başlangıcı sahiplenen bir bakış.

Oysa annelik; kalmak, Zor olanı seçmek.

Bir çocuğun en çok ihtiyaç duyduğu anda yanında olabilmek.Çünkü bir çocuk, annesinin yokluğunu sadece mekansal olarak hissetmez.İçinde taşır, bir boşluk, bir eksiklik gibi…Ve o eksiklik, zamanla büyür.

Kimse kusura bakmasın…Bugün bir kedi bile doğurduğu yavrusuna zarar gelmesin diye aslan kesilebilirken bir çocuğun hayatında yer etmeyen,ona sadece dünyaya gelme fırsatı veren kişi, asla anne olamaz elbette.

Çünkü bazı sıfatlar vardır;söylenmesi kolay, hakkını vermesi ömür ister…İşte bu yüzden, “cennet annelerin ayağı altındadır” sözü, sadece bir yüceltme değil; o ömrün hakkını verenlere biçilmiş bir karşılıktır.

Bu vesileyle klasikleşmiş bir sözle noktalayalım; Doğurmuş, Doğurmamış, Doğuramamış, Doğurduğunu bağrına basmış, Doğurduğunu bağrına bile basamamış, Doğurmadığını bile bağrına basmış, Kendi anne olan, Anne olmayı isteyen, Vicdanı anne olan, Ruhu anne olan, Bütün kocaman yürekli kadınların Anneler günü kutlu olsun...