Nazlı ve Ergun Plak

Kayıt Tarihi: 08.09.2026 22:07 - Son Güncelleme: 20.11.2026 03:20
YAZI
A

Büyüdük ve ne çok anımız oldu. Yetişkin olmanın bir parçası işte her gün bir yenisi eklenen günler, haftalar, aylar, yıllar… Biriken çeşit çeşit anılar. Anne babalarımızın anıları daha çok yazılı mektup ile başlayıp, siyah beyaz fotoğraf, radyo, ses kaydı sonra videolara kadar uzanıyor. Onların yetişkin olduğu yıllarda televizyon artık teknoloji harikası olmaktan çıkmış ve radyonun yerini almıştı.

Bizim anılarımızın çocukluk yıllarında mektuplar varken televizyonlarda vardı artık. Şimdi adını bile çok azımızın hatırladığı çizgi filmler aah ne güzeldi ne güzeldi. Sonra ailecek izleyebildiğimiz diziler vardı. Bizimkiler tartışmasız her Pazar günü ekran başına toplardı bizi. 

İnsanlık olarak kendi kendimize kaçırdık huzurumuzu. Sonra da o tatlı anıları özledik. Sakin huzurlu günlere yakın günler aradık. Yine bir dizi yapıldı ‘Seksenler’. Özlediğimiz anılarımızı yaşayan bir mahalle dizisi. Ben en baştan sona 3 kere izledim, özlemini çektiğim her şeyi bulmak istedim. Belki yeniden izlerim yine içim buruk ama huzurlu. Gözlerim de dolar arada biliyorum ama yine başka bir çocukluk anımı bulurum çok eminim.

Düşününce bile içimiz sıcacık oluyor biraz da burnumuzun direği sızlıyor değil mi? Dizi bitmiş olsa da sanki çocukluğumuz, anılarımız, tertemiz yanlarımız hala yaşıyor gibiydi de biz görmüyorduk. Ama ara ara eksildiler. Tıpkı bizler gibi onlar da eksildiler. Sonbahar romantizmiyle izledim hep diziyi. İzlediğim günler hep serin hep yeşil sarı turuncu oldu. Sonra tek tek yaprak dökümü yaşandı. Her vefat haberi ile toprak rengine büründü. En son da en renkli karakteri Ergun Plak gitti ve yine üzüldük. Yine toprak rengine büründü… 

Her vefat haberi ile şöyle bir duruyoruz, durgunlaşıyoruz elbette. Ancak özlediğim günleri hatırlatan böyle vefatlar biraz daha uzun sürüyor içimde. Çocukluğumun o sağlam ve güvenli binasını ben büyüyerek terk etmiştim. Ben yetişkin olmuştum, sahip çıkamamıştım ama o dizi sanki anılarıma sahip çıkıyordu. Şimdi Ergun Plak daha gitti ve o sağlam binada bir çatlak daha oluştu. 

İyi oyunculuğuyla ayrı ayrı pek çok rolde izledik kendisini ama benim için hep Ergun Plak olarak kaldı. Kendi dünyama bağlı hüzünlendim daha çok. Mahallenin rengi hatta sesi olan Ergun. Ağır başlı Ahmet’in renkli, biraz uçarı dostu, yoldaşı Ergun. Ahmet’ten çekinip yıllarca içinde büyüttüğü aşkın acısını bile neşeyle yaşayan mahcup delikanlı Ergun. Nazlı’yla bir ömür mutlu yaşayamadılar ya çok üzgünüm. Yıllarca Nazlı’yı okul yolundan dönerken bekleyen ve bir gün kendi yoluna giden seyyah Ergun…

 Ben yine de o mahallenin hiç eksilmeden yaşadığına inanıyorum. Ergun kendi hikâyesini yazdı ama mahallede kimsenin haberi yok. Ara ara Ahmet’le görüşüyorlar ama Ahmet kimseye bir şey söylemiyor. Çok mu tuhaf geliyor size? Gelmesin benim Pastacı Sami gibi mahallenin pastanesini eşiyle birlikte işleten tanıdığım var. Her gün erkenden kalkıp dondurma yaptı yaz boyunca misler gibi. Her şey inandığımız kadar var… 

Yani demem o ki Mustafa Serhat Kılıç’ın söyleyeceği sözler bitti, can serveti tükendi, rızık kapıları kapandı ve son yolculuğuna gitti, tam bu satırları yazarken… Ama Ergun Plak bir yerlerde yaşıyor. Ve mahalleden sadece Ahmet biliyor dediğim gibi. Sır küpü o, ağzından laf alınır mı? Alınmaz!

Bu hafta yarım kalan aşk hikâyeleri için dinleyelim Ümit Besen’den Okul Yolunda. Söz ve müzik Ümit Besen’e aitmiş. Tabi kendisi harika seslendiriyor. Ama ben bu kez dizinin 54. bölümünde seslendiren Ahmet’ten dinlemek istiyorum. Ahmet de az mı bekledi Gülden’i okul yolunda. Sonra mutlu sona kavuştular. ‘Hatırladın mı eskiden. Geçmişteki günlerde. Akşamları beklerdim. Sen okuldan dönerken.’ Kim bilir belki bir gün Nazlı ve Ergun…

Görüşmek üzere, mutlu kalın…



ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Ayşegül Çakır

08.09.2026 23:58

İçimi ısıttı ısıttı sonra ağlattı. Kalemine sağlık canım Nurdan...