SIRALAMANIN SIRADANLIĞI

Partilerin YSK’na aday listelerini teslim etmesinin ardından hoşnut olmayanların sesi yükselmeye başladı. Vekil olmak yürürlükteki yasalara göre üst sıralardan aday gösterilmekle daha olası olan bir duruma işaret etmektedir. Parti Genel Başkanları ve üst yönetimlerinin tekelinde olan bu süreç doğaldır ki tepkilere neden olabilmektedir. Bazen tabandan gelen siyaset emekçileri son sıralardan aday gösterilmekte; bazen ise adı sanı bilinmeyen bir kişi paraşütle üst sıralarda itibarlı yerini alıvermektedir. Bunun hakkaniyetle ve demokrasiyle bağdaşır bir yönü olduğunu savunmak zor görünüyor.

 Bir başka yönüyle de partilerin oylarını tepkiler nedeniyle azalabilmektedir. Adayların sıralamasına itirazı olan seçmen bir başka partiye oy verebilmekte ya da en iyimser ihtimalle sandığa gitmekten imtina edebilmektedir. Parti içi kamplaşmalar, kampanyaya destek vermeme gibi olumsuz durumlar da cabası.

 1991 Genel seçimlerinde uygulanan (ilk ve son olarak) tercihli oy sistemi bu sıralamalar ile ilgili tartışmaları büyük ölçüde giderebilecek bir sistemdi. Çünkü taşra teşkilatlarından habersiz genel merkezlerin sıradan sıralamalarını seçmen sandıkta yeniden düzenleyerek TBMM ne gidecekleri belirleyebiliyordu. Son sıradan aday gösterilen kişi bile eğer yeterli tercih oyunu alabilirse mazbataya da hak kazanabiliyordu.

 Sözüm Meclisten içeri. Tüm siyasi partilere çağrı yapıyorum. Eğer sözünüz ve özünüz bir ise 2023 sonrası ilk seçimde tercihli oy sisteminin uygulanması için gerekli yasal düzenlemeleri yapın. Demokrasi havariliğiyle olmuyor sadece. İcraat da gerekli. Vekilleri de genel merkez ve genel başkan yalakalığından da azade ediniz. Vekil de bu gerçeklikle aslına kulak vermeyi gerekli görecektir.

 Aslı önceleyen, seçmenin iradesinin en doğru şekilde sandığa yansıyacağı seçimler görmek dileğiyle.