SEÇİM BİTTİĞİNDE ŞAH’da PİYON’da AYNI KUTUDA YERİNİ ALIR

İçinde bulunduğumuz süreci doğru algılamak, anlamak ve yaşama dönüştürmek adına varlığımızın farkına varmalıyız, insanlar olarak bazen kendimizi kaybedip, bazen sevgimize bazen öfkemize bazen hırslarımıza yenik düşüyoruz ve bu bazenler hiç bitmiyor, geride ne kalacak biliyor muyuz? Hani geçirdiğimiz deprem sürecinde nasıl yardımlarına koştuk insanların, apartman apartman, ayırt edebildik mi hangi mezhep, hangi parti, hangi inanç diye… “Mazlumun dini olmaz, ihtiyacını gidermek güzeldir” diyen sağlam bir inanç ve iman bağı olan kişilere nasip olur bu seçim süreci?

Görüyorum ki insanların öfkeleri ipotek edilmiş! İktidar ve muhalefet cephesinde tek düşünce birisi gitsin veya ötekisi gelsin, hatta şu cümleyi çok sık aralıklarla duyuyorum “yeter ki o gitsin, ülkeye ne olursa olsun zaten ülke perişan durumda” replikleri, diğer cenaha baktığımızda da yasaklar, yolsuzluklar, kasetler, hırsızlıklar…. Birisi beşli çete diyor, ötekisi altılı masa diyor. Mitingleri izlerken Güldür Güldür Show adeta, canlı yayında Bay Kemal bay bay… Bunlar eskiden karikatür dergilerinde mizah olarak yazılıp çizilirdi, simdi görüyorum ki sadece insan çiziyoruz artı ve eksi yaparak! Oysa ki partilere artı eksi vermek değil amacımız, Asıl amacımız ülkemizin nereden nereye geldiği, nasıl bir süreç geçirdiği, sağduyulu bakmak gerekiyor, biraz tarafsız, adaletli ve doğru bakış gerektiriyor sanki!

İdeolojimiz olmalı mı olmamalı mı? Elbette bizim ideolümüz Hz. Peygamberin (S.A.V.) bakışı görüşü üzerine olabilmektir, o hatalara bile yaralılara yapılan muameleyi yapmıştır, pansuman etmiştir daima, oysa biz izole olanı bırakıp replikalarla yaşam şekli çizmeye çalışıyoruz, ideolojimiz özümüz olmalı değil miydi? Sonuçta hepimiz insan kadar insanız, kimse bir diğerinden daha üstün veya daha alçak değil; Aşağılık olanları kastetmiyorum onlar bulundukları her duruma ranta, artıya, çıkara, Mesut’un halde yaşamaya, alışkanlık edilen duruşa, hayat diyebiliyorlar.

Hatırlıyor muyuz arı olan bir partiyi? O günün şartları, sevenleri, kabul edenleri ve etmeyenleri vardı. Bugün ise genel merkez binası atıl, yoksun, arıların değil kargaların meskeni. Nasıl oldu ya da Cumhuriyeti kuran her zaman gurur duyduğumuz partinin genel başkanı Sayın Kılıçdaroğlu ilk Kürt ve Alevi, hani Dersim’de bombalanan köyler vardır ya işte o köyün çocuklarından nesilden nesile gelen kişilerdendir Kemal bey. Bir zamanlar Allah diyen merhum Erbakan hocanın bir gazete manşeti ile partisi kapatılırken, bugün logosu aynı olan CHP ne kadar da ilerledi, geriledi demiyorum, sorgulardan mescİt meclislerine, Allahu Ekber ile başlayan mitinglere, toplantılara dönüştü, bu elbette ki bir dönem ki yanlışlığın doğruya yol aşılaması. Allah iyi bir toplum için hiçbir zaman hiçbir dönem partilere ihtiyaç duymamıştır, O bir anda herşeyi yapabilendir. Sadece takım arkadaşları ve oyuncular senaryonun bir parçası olmuştur.

İyi insan olmak ise; Gerçek iyiler, hakiki iyiler tarafını seçmeli, onu da hayat biçimi haline getirebilmeliyiz, işte seçim aslında tam da budur! Biz taraftarlığımızı insanlığımıza heba etmemeliyiz! çocukluğumda seçimler yaklaşırken kimse hangi partiye oy vereceğini bir diğerine söylemezdi, korkardı yani renginin belli olmasından, yazık şimdi yine aynı derece ordayım bakıyorum, insanlar hem kime oy vereceğimizi soruyor hem de aldıkları cevabı eleştirme hatta aşağılama hakkını kendilerinde buluyor! Karşı tarafta haklı olarak rengini belli etmek istemiyor.

Bu seçim gerçekten farklı bir pozisyonda, bunu algılayıp ne adına duruş göstereceğimize karar vermeliyiz. Hakikaten erdemli olursak, yargısız bakabilirsek,zaten görüşünüzü belirleyen kriterlerde bir sandık rengi çıkacaktır, bunun için fikir kavgalarına hakaretlere gerek kalmayacaktır. Şimdiden herkesin kendi tercihine saygı duyuyor, seçimden sonra da dostlarımın barışık olduğu hayata karışmasını temenni ediyorum…

Oyuna gelmeden oy kullanmak dileğimle….