LADESİM LADES OLSUN MU?

Kayıt Tarihi: 03.07.2022 20:10 - Son Güncelleme: 20.11.2026 23:54
YAZI
A

Merhabalar.

Bizim çocukluğumuzda zamane çocukları gibi yemek seçme şansımız yoktu. Eğer misafir gelmeyecekse yemek çeşidi bir tane olurdu. Yemek çeşitliliği sadece misafire özeldi. Zavallı annelerimiz ellerinde ne malzeme varsa değerlendirir, kendi yaratıcılıklarını da kullanırlardı. Ben tavuklu yemekleri oldum olası sevmedim. Ama oyuna çok düşkündüm. O zamanlar tüm gövde tavuk alınır, ütülürdü. Yani dış deri üzerindeki kıllar önce ateşte yakılır, sonra yıkanıp pişirilirdi. Tüm gövde olarak servis yapılırdı. En büyük zevkimiz küçük çatala benzeyen lades kemiğini bulmak için yarışmak olurdu. Babamın, belki biz yiyelim diye ikna için bildiği bir oyundu. Kemiği bulan hemen kaldırıp “lades” diye bağırırdı. Kemiği bulan, kiminle bu oyunu oynamak istiyorsa ona uzatıp, iki ucundan da her biri tutarak kırılmasını sağlarlardı. Sonra karşılıklı iki küçük parmaklarını birbirine kilitleyip “ladesim lades olsun mu? Olsun” derlerdi ve oyun başlardı. Kemiğin uzun tarafı kimde kaldıysa lades hakkı onun olurdu ve “hava da bulut sen bunu unut” derdi. Karşı taraf sürekli tetikte beklemeye başlardı. Eğer uzun kemiğe sahip olan kişi ona bir şey verirse, her aldığında “aklımda” demesi gerekirdi. Dalgınlıkla alıp da aklımda dememişse uzun kemik sahibi kazandığını ilan etmek için “lades” diye bağırırdı. Oyunu kazanan, karşı taraftan ne isterse yapmak zorunda kalırdı. Bazen bir kaç dakika bazen de günlerce sürdüğü olurdu. Her iki tarafında sürekli dikkatli ve uyanık olması gerekirdi. Düşünecek olursanız aslında müthiş bir beyin çalıştırma oyunuydu.

Peki bu lades oyunu nereden çıkmıştı acaba? Tavuk ve kehanet sözcükleri birbiriyle ne kadar alakasız gibi görünse de eskiden Etrüsk kahinleri bir daire çizip içine tavuk yemi serpiştirerek geleceği öğreniyorlarmış. Çünkü inanışlarına göre, tavuğun yemi yerken gagasıyla çizdiği harfler gelecekten haber veriyormuş. Romalılar da bu alışkanlığı sürdürmüşler. Ancak bir dönem tavuk kıtlığı yaşanınca, kemiğini oyun aracı olarak kullanmaya başlamışlar. Aynen bizim gibi, onlar da kemiği iki ucundan tutarak çekip kırıyorlarmış. Uzun kemik elinde kalan üstünlüğe sahip oluyormuş. Zamanla kehanetten oyuna dönüşmüş. Kurallar büyük ihtimalle zaman içinde eklemelerle bizim oynadığımız hale gelmiş.

 Eskileri küçümsememek lazım. Kültürümüzün ve oyunlarımızın hepsinin belli bir strateji ve amacı olduğunu bilmeliyiz.

Sevgi ve Sağlıkla kalın. Ne olursa olsun öğrenmeye devam edin .


ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

A*i D***z

04.07.2022 12:42

Hocam size iyi şanslar ve iyi bayramlar

Ayşe**a

05.07.2022 00:17

Çocukluğumuzun oyununu ne güzel anlamışsınız.

Süreyya Tanaçar

Süreyya Tanaçar

Yazarın Diğer Yazıları