BENİM ANNEM

Kayıt Tarihi: 08.05.2022 19:58 - Son Güncelleme: 20.11.2026 23:53
YAZI
A
25/04/2022 tarihi, hayatımın en sert darbelerinden birini daha yedim. Hayat kaynağım, yolumun ışığını, ölüm benden aldı. Benim melek annem, melek oldu. Her seferinde daha kötüsü olamaz dediğim anda, hayat bana en kötüsü böyle olur dedirtti. Artık hayata, “asla daha kötüsü olamaz” demiyorum. Ben hayatı paket olarak kabul edip iyisi, kötüsü kabulümdür derken, her seferinde beni yere öyle bir vurdu ki kalkmak gittikçe daha zorlaşıyor. Fakat savaşçı ruhum pes etmeme izin vermiyor. Her seferinde daha güçlenerek ayağa kalkıyorum. Yine de meydan okumaya cesaretim yok.
 
Annemi size anlatmak için ciltler dolusu kitap yazmam gerek. Yine de tam ifade etmiş olamam. Aklıma hemen gelen annemin ve yengemin bana aktardığı, küçük bir anısını sizinle paylaşmak isterim. 

 

Annem iki yıllık evli iken babamın ikiz kardeşi yeni evlenmiş. İki elti ilk kez bayram gezmesine beraber çıkacaklar. Aynı zamanda bu, yengemin el öpmesi ve akrabaya tanıtılması için bir fırsat. Annem yengem için elti değil abla pozisyonunda. Yengem bayram için hazırlanmadan önce annemin yanına uğruyor. Babam bayram gezmesi için, hazırlık olarak annemin gelinlik beyaz ayakkabısını siyaha boyuyor. Çünkü yeni ayakkabı almak için imkânları yok. Bu fikir annemden çıkmış. Yengem hemen kendi evlerine dönüp, amcama durumu anlatıp, kendi gelinlik beyaz ayakkabısını da siyaha boyuyor. Bayram ziyaretlerine başlıyorlar. Ama şans bu ya, yağmur yağmaya başlıyor. Boyadıkları beyaz ayakkabıların yer yer siyah boyaları akıyor.  Ayakkabılar alaca belece, siyah beyaz oluyor. Utanıp, üzülmek ve isyan etmek yerine iki taze elti yol boyunca kıkırdayıp gülüşüyorlar. Sonra annemin ablası olan teyzeme bayram ziyaretine gidiyorlar. O zamanlar vasıta yok, sürekli yürüdükleri için zaman kaybından karınları çok acıkıyor. Teyzem de kayınvalidesiyle oturuyor. Yengem ve annem bir ara boşluktan faydalanıp şekerlikteki tüm şekerleri ceplerine dolduruyorlar. Teyzemin kaynanası gelip şeker tutulacağında bir bakıyor şekerlik boş. Hepsini çocuklar yedi zannedip kızıyor. Şekerlik tekrar doldurulup annemlere tutuluyor. Onlarda kibarca birer ikişer şeker alıyorlar. Oradan çıkıp yola düşünce, kahkahalarla gülüp ceplerindeki şekerleri çıkartıp yiyerek açlıklarını gideriyorlar ve bayram gezmesine devam ediyorlar. Tabii ki sonraki yıllarda itiraf edip helalleşiyorlar.

 

Annemler işte böyle güzel bir nesildiler. Kaprissiz, gönlü tok, çözüm odaklı, en ufak şeylerden mutlu olan, gani gönüllü, güzel insanlar. Yerleri asla doldurulamaz. 
 
Annem yerin cennettir buna eminim. Ben senden razıyım, inşallah sende beden razısındır.
 
Sevgi ve Sağlıkla kalın. Ne olursa olsun öğrenmeye devam edin . 
ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Süreyya Tanaçar

Süreyya Tanaçar

Yazarın Diğer Yazıları