HER AN HER ŞEYDEN VAZGEÇEBİLİRİM...

Kayıt Tarihi: 15.07.2024 21:50 - Son Güncelleme: 20.11.2026 18:46
YAZI
A

Mutlu haftalar tüm dostlara,

Hep çok korkusuz olmak istemişimdir.

Yanlış anlamayın. 

Yolda bir aracın önüne atlamak değil kastım.

Ya da bir binanın tepesinden kendini bırakmak.


Aslında aklımdan geçen sadece HER ŞEYİ bırakıp gidebilecek kadar cesur olmak.


Öylesine her şeyden vazgeçebilmek...


Büyük cesaret değil mi?


Kaçımız mevcut konfor alanından vazgeçmeye karar verebilir.


Düşünsenize hepimizin her akşam açıp girdiğimiz bir kapısı var.

Kendimizi güvende hissettiğimiz -OHH EVİMM- diyerek kabuğuna çekildiğimiz.


Her günün sonunda günlük rutininizde ne yaşanırsa yaşansın. Sığınağımız her seferinde kucaklamaz mı bizi?


Hepimiz bir yetişkin olarak hayatımızı idame ettirmeye çalışıyoruz. Gelir kaynağı olmadan ne sığınağımız olabilir ne karnımızı doyurabiliriz. Ne de bize zevk veren özel alışkanlıklarımızı karşılayabiliriz.


Hepimiz temel ihtiyaçlarımızı karşılamak adına –düzene- koyuverdik kendimizi peki ama içimizde hayaller?..


Hele ki ebeveynsek tam bir kurban rolüne bürüyüveriyoruz kendimizi.

Şakasız söylüyorum. Evlatlarım için gözümü kırpmadan feda ederim yaşamımı. Tüm ebeveynler gibi.


Dolayısıyla sadece kendimizin değil evlatlarımızın da bugünü ve geleceği için aslına bakarsanız düzenli, güvenilir, biraz da konforlu bir yaşam için kendimizi paralayıp durmaktayız.


Bir kadın olarak küçücük bir çocukken bile annelik iç güdüm hep var oldu.


Parantez içinde erkekleri de dışlamak istemem. Ancak bu konu farklı bir sohbet konusu.


Sanırım kadınlık iç güdülerimle her yaşımda her bireyi her daim sarıp sarmalayan oldum.

Tüm dünyayı

Kadın-erkek, yaşlı-genç, dürüst-sahtekâr, dost-düşman, samimi-riyakâr niyeti ne olursa olsun Mevlana şehrindeyim. Sarıp sarmalamak özümdü.


Hoş öğretilmese de ben sahtekar, düşman, riyakar... olamam ki... Samimiyetsiz, üslupsuz, soğuk davranamam ki...


Dostlar, meğer KORKUSUZ olmak pek de heves duyulacak bir hayal değilmiş...


Meğer hayalini kurduğum bu duygunun DİYETİ ACITILMAKMIŞ...


Acıtılıp öyle bomboş hissetmek, çabalarının gereksizliğine şaşırmak, çaresiz ve amaçsız kaldığını hissetmek hiç de hoş değilmiş. Meğer bu duyguları hissederek oluşuyormuş korkusuzluk. Anlıyorum ki vazgeçmeyi göze aldığında küllerinden- yeniden- daha güçlü doğuyormuş insan.


Hevesini duyduğum ve şu an maalesef sahip olduğum BU KORKUSUZLUKLA haykırıyorum ki:


“HER AN HER ŞEYDEN VAZGEÇEBİLİRİM...” 


İliğimle, kemiğimle, tüm varlığımla odakladığım zirveye, birkaç adım kalmış yolumdan; emeklerime “HİÇ” acımadan,

“HER AN” dönebilirim...


Çok değerli gördüğüm, varımı yoğumu verdiğim dostlarıma, verdiğim “TÜM” emeklerime bakmadan “HER AN KAYBETMEYİ KABUL EDEBİLİRİM..."


Beni gülümseten, keyif aldıran her şeyden kolayca “VAZGEÇEBİLİRİM...”


Gözyaşımı silip “HEMEN AYAĞA DA KALKABİLİRİM.” de mesela...


Çünkü “ACITILMAKTAN” öyle yoruldum ki:


Evet, dostlar konfor alanımdan çıkıyorum.


Tüm cesaretimi toplayarak diyorum ki:


“HER AN HER ŞEYİ YAPABİLİRİM...”


Haftaya görüşmek dileğiyle...

ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.