HAYAT BİR RİTİM..

Kayıt Tarihi: 24.06.2024 21:27 - Son Güncelleme: 20.11.2026 18:46
YAZI
A

Mutlu haftalar tüm dostlara.


Tanıdığımız her insanın hatırasında çok özel bir insan olmayı hayal ederiz hepimiz.


Elbette benimde arzum olmuştur bu düşünce çoğu zaman..


Şahsım adına kimi insanlar için acımasız bir cadıya dönüşmüş olabilirim :)


Kimilerine kahkahalarım hatırlatıcı olabilir..


Kimilerine bir yönetici olarak disiplinli bir insan intibası bırakırken; kimilerinin ne kadar alçakgönüllü olduğumu düşünmüş olması büyük olasılık..


Yani anlayacağınız herkesin hikayesinde farklı bir karakteriz aslına bakarsanız..

 

Mesele şu ki hayatıma kabulüm kolay olmadı kimseyi çoğunlukla..


Haklı olarak uzakta tuttuklarımın hakkımda olumsuz düşünmeleri; ölçüsünde yaklaşmasına müsade ettikleriminin de pozitif özelliklerle beni hatırlaması gayet doğal..



Şahsım adına;

Molalarımda kulaklığımı takarım..

Bir elimde kahvem, diğerinde sigaram babam geçse tanımam..


Çoğu kez; tanıdıklar , dostlar yada mesai arkadaşlarım dokunarak uyandırlar dünyamdan..


Ya rüzgara, ya yağmura, ya güneşe yada yağan kar’a sırtlamışımdır hayallerimi..


Müziğimle, kahvemle, sigaramla..


ÖĞRENİLENLERLE söylüyorum ki; 


Hayatın çoğu OKUMAK..

Kimileri de -GÖZLEM- den ibaret olarak öğretildi bana..


Her ebeveyn içini korunaklı bir yetiştirme BİÇİMİ değil mi??


Söz dinleyen bir nesildi bizim neslimiz..


Abartmıyorum ağladığı için dayak diyen bir nesildik biz..

Dayaktan sonra ağlamak ayrı mevzu:)


Söz dinlememek ne haddimize..

Okudum yuttum kitapları..

Gözlemledim hayatı istenilen gibi..

Belkide atalarımın dediği gibi hayat tecrübemi gözlemleyerek elde ettim.



Çokça okumaya başladım ve yazmaya başladım ta küçücükken,

Gözlemledim aynı zamanda çevreyi ve sonuçlar çıkardım..

Sürekli..

Sürekli..


Ama her şey okumakla, gözlemlerden ibaret olsaydı keşke..


“ KARARLAR ALMAK GEREKİYORDU”


Sıra karar verme aşamasında iken,

Yeterli olabiliyormi ki okumanın, yazmanın, gözlemin; toplamı ya da çarpımı..


Ya da kararlar almamıza ne kadar katkı sağlayabilirler.


Karar almak vakti geldiğinde..

Doğru yada yanlış..

Ne yapmalı? 

EYVAH ! EYVAH !


-KARARLAR ALMAK ZORUNDA KALDIM HEPİMİZ GİBİ..-


Çoğumuzun yanlış karar olarak görebileceklerini doğru karar gördüm..


Mantıken DOĞRU KARARLAR bizi MUTLU eden; YANLIŞ KARARLARSA MUTSUZ edenlerdi.


Mutlulukla sonuçlanan kararlarda sıkıntı yok. 

Huzur dolu.

Güven verici.



Peki O sözde O yanlış kararlar?

İnanın bedeli de çok ağır oldu bende..

Hepimizde öyle olmamışmıdır..


Çok zordu..

O uykusuz günler, gözyaşları, kendimi suçlamalar..


Hele ki bazen geldikçe üst üste geldi herşey.

Dünya üstüme üstüme geldi sanki..


Her hüsranımda, kendimi suçladım.

Aldığım kararları,

Hüsran karşısında ki yıkılmalarımı,


Çok kez OLANLARI haketmediğimi düşündüm ve suçladım HEM KENDİMİ , HEM KARŞIMDAKİNİ, HEM DE YAŞANANLARI..


Oysa ZAMAN herşeyin ilacıymış..

Elbette ZAMAN ödüllerimi verdi..

ZAMAN intikamımı aldı acılarımdan..

Ve ZAMAN iyileştirdi beni..


Böylece anladım ki ZAMAN düşmanım değilmiş..


Çoğu mutsuzlukla sonlanan kararlarımın YANLIŞ olmadığını anladım böylelikle..


Elbette hep MERHAMETLİ olmaya gayret ettim. 

Ancak bırakın insanları, HAYATIN merhametsiz davrandığı çok zamanlar olmuştur hepimize elbette..



Şüphesiz,

“HAYAT ÇOK ŞEYDE MERHAMETSİZLİK ETTİ HEPİMİZE”


Böylelikle öğretilenle, merhametsizlik ettiğim zamanlar yada kimileri olmuştur ve “ASLA AF DİLEMEYİ BİLEMEDİĞİM..”


Sonuç ne mi?


“ÇOK CİDDİYE ALMIŞIM DÜNYAYI MEĞER” 


Hayatımdaki insanları,

O insanların davranışlarını,

Hakedilmeyene verdiğim değerleri..


“Meğer DÜNYANIN en dibini kazımıya çalışmışmışım Ve O dip HİÇ yokmuş..”


Hayatım “HAYATI” tırnaklarımla kazımakla geçti.

İŞTE BUNU ANLAMIŞKEN 

“ARTIK EMEKLİ OLUYORUM”Hayattan..


Belki SON demlerim ama 

Eminim ki “İLK” başlangıçlarım..


Ben Serap Sarısoy Atabeyoğlu


BİR ANNENİN EVLADIYIM.


EVLATLARI OLAN BİR ANNEYİM.


Haksızlıklara uğramış,


Utanarak söylüyorum ki haksızlıklar yaşatmış bir İNSANIM..


Çok SEVİLMİŞ, bu sayede çokça da SEVMİŞ olmamın şansıyla:


Anne, Dost, Kardeş, Arkadaş oldum dünyaya çoğunlukla..


Ne kadar gözlemin ışıldamasını görsenizde gülümseyen yüzümde 

Size bakıp gülümseyen BENİM KALBİM dostlar..


Ne yaşamış olursam olayım. İçimdeki MASUM ÇOCUK hep varoldu.

Ve olmayada devam edecek..

İşte bu yüzden tüm iyimserliklerimi kucaklıyorum.

Kucaklıyorum sevdiklerimi..

Gülümsüyorum güvenipte kandırıldıklarımı..


HAYAT BİR RİTİM..

Ve ben o ritimde danseden bir kadınım.


Molalarımda kulaklılarımla,

Bir elinde kahvesi, diğer elinde sigarasını tutan..

Sırtını rüzgara, yağmura, güneşe yada yağan kar’a yaslayıp, 

Herşeye rağmen güzel hayaller kuran bir KADINIM sadece..


Haftaya görüşmek dileğiyle.

ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.