Sebebi Neydi?

Benim hiç büyük hayallerim olmadı…

Çünkü ben savaşın çocuğuydum.

Benim derin uykularım olmadı mesela.

Oyuncak sepeti yerine acil durum çantam vardı.

Dün gittiğim okul, gece bombalanmış, sabah bir taş yığınına dönüşmüş olabilirdi. Bir çocuğun öğrenmesi gereken şeyler kitaplarda olmalıydı; ama ben korkuyu, kaybı ve vedayı öğrendim.

Akrabalarımızla oturduğumuzda hiç “iyi akşamlar” ya da “iyi günler” demedik.

Biz hep helalleştik.

Çünkü belki de son görüşümüz olabilirdi.

Bir çocuğun kalbinde bu kadar yara bıraktığınızı bilseydi o büyükler… yine de savaşırlar mıydı?

Hâlâ kendime soruyorum:

Sebebi neydi?

Bir parça fazla toprak mı?

Daha fazla zenginlik mi?

Bir güç gösterisi mi?

Gerçekten neydi?

Ebedi olmayan bir dünya için, ebedi bir hesabı göze almaya değer miydi?

Yerdeki karıncanın bile hakkını bırakmayan Allah, onca çocuğun ahını bırakır mıydı?

Elbet bir gün mahşer kurulacak.

Elbet herkes Yaradana kendi cevabını verecek.

Ben kan gördüm…

Kopan elleri, kolları, bacakları gördüm.

Açlıktan ölen çocukları gördüm.

Yetimler gördüm, öksüzler gördüm.

Kucağında ölü evladını taşıyan anneler gördüm.

Çaresizlikle sınanan babalar gördüm.

Oysa küçüktüm ben…

Gözlerim güzellikleri görmeliydi.

Sabahları annemin kokusuyla uyanmalıydım.

Biraz şımarmalıydım.

“Bunu yemem, onu istemem” diyebilmeliydim.

Sığınağa değil, parka gitmeliydim.

Hayallerimi rengârenk balonlar süslemeliydi.

Güzel bir müzikle dans etmeliydim; kulağımdan hiç gitmeyen bomba sesleriyle değil.

Çocukluğumu… çocukluğumuzu çaldınız.

Bunun farkında mısınız?

Peki bunun sebebi neydi?

Kana mı açtınız?

Paraya mı?

Toprağa mı?

Güce mi?

Gerçekten amacı neydi savaşın?

Şimdi topraklarımdan çok uzaktayım.

Büyüdüm.

Ama içimde yaşayamamış bir çocuk kaldı.

Şimdi onu büyütmeye çalışıyorum.

Bazen hâlâ burnuma o günlerin kokusu geliyor.

Bazen geceleri kulağımda bomba sesleri yankılanıyor.

Çünkü savaş sadece bir ülkeyi yıkmaz.

Bir insanın içine yıllarca taşıyacağı bir korku bırakır.

O savaş beni sadece yurdumdan, akrabalarımdan etmedi.

Bana ömrüm boyunca taşıyacağım bir gelecek bıraktı:

Güvende hissetmenin ne olduğunu unutmuş bir gelecek…

Ve hayatım boyunca cevabını bulamayacağım tek soru:

Sebebi neydi?

Allah kimseyi böyle bir sınavla sınamasın…