Tarımda Geciken Reform: Bir Ülkenin En Büyük Silahı Elinden Alınıyor

Türkiye’nin tarım politikası hâlâ 1950’li yılların gölgesinde. Aradan onlarca yıl geçti ama toprak toplulaştırması bile tamamlanamadı. Doğu’da hâlâ tapusuz araziler var, topraklar aşiret ağalarının elinde. Köylü, emeğini toprağa veriyor ama mülkiyeti hâlâ eline geçmiyor. Avrupa bu süreçte 5. ve 6. reformlarını yapıp çoktan yol aldı, biz hâlâ birincisini bile bitiremedik.

Türkiye’nin iklimi Avrupa gibi değil, yeterli yağış yok. Buna rağmen hâlâ Avrupa menşeli tohumlarla üretim yapıyoruz. Buğday, mısır, ayçiçeği… Hepsi dışarıya bağımlı. Oysa kendi tohumumuzu geliştirmek, üniversitelere ve araştırma merkezlerine ciddi destek vermek zorundayız. AR-GE’siz bir tarım politikası, bağımsız bir gelecek bırakmaz.

Sorun yalnızca tohum değil. Büyükşehir yasası sonrası rant uğruna verimli tarım arazileri birer birer imara açıldı. Beton yükselirken, bereketli topraklarımız elimizden kayıyor. Gıda güvenliği tehlikede, köylü üretimden kopuyor, şehirler pahalılıkla boğuşuyor.

Tarım sadece karın doyurmak değil, bir ülkenin bağımsızlığıdır. Bir ülkenin en büyük silahı ordusu değil, tarımıdır. Toprak reformu yapılmadan, tohum üretimi desteklenmeden, tarım arazileri korunmadan Türkiye’nin geleceği güvence altına alınamaz.

Artık günü kurtarmaya değil, yarını inşa etmeye odaklanmak zorundayız.

Memili Atar Gelecek Partisi Türkiye Tarım Politikaları Başkan Yardımcısı