Konya'daki bu mezarlığın ismi merak konusu olmuştu: 170 yıllık hikayesi ortaya çıktı!

Konya’nın Karatay ilçesinde yer alan Kağnıcılar Mezarlığı, yalnızca bir defin alanı değil; şehrin hafızasını taşıyan tarihi bir mekân olarak dikkat çekiyor. Adını ise mezarlık yerini bağışladığı ve kağnı yapımıyla uğraştığı için “kağnıcı” lakabıyla anılan bir kişiden aldığı rivayet ediliyor.

39 BİN METREKARELİK TARİH ALANI

Orta Mescit Mahallesi Üçbey Sokağı’nda, Aliyenler Mezarlığı’nın kuzeydoğusunda bulunan mezarlık, yaklaşık 39 bin metrekarelik geniş bir alana yayılıyor. Yamuk planlı alanın kuzey ve güneyinde karşılıklı iki giriş kapısı bulunuyor. Moloz taşla örülü çevre duvarı, ana ve ara yollardan oluşan düzenli yol sistemiyle bütünlük sağlıyor.

OSMANLI’DAN CUMHURİYET’E MEZAR TAŞLARI

Tarihî mezar taşlarında Sille ve Gödene taşı ile mermer kullanılmış. Üçgen alınlıklı, sivri ya da yarım daire kemerli şahideler dikkat çekiyor. Erkek mezar taşlarında sarıklı başlıklar öne çıkarken, kitabelerde çoğunlukla sülüs ve rika hat tercih edilmiş. Kabartma tekniğiyle işlenen yazıların bazıları kartuş içine alınmış.

Ayak taşlarında stilize selvi motifleri görülürken, bazı taşlarda lale ve yapraklı dal süslemeleri yer alıyor. Bir mezar taşının açık kitap formunda tasarlanmış olması ve kenarındaki saz motifi, dönemin estetik anlayışını yansıtıyor.

YIPRANAN TAŞLAR, KAYBOLAN İZLER

Mezarlığın güneydoğu ve kuzeydoğu bölümlerinde yazısız, kaba şekillendirilmiş büyük taşlar bulunuyor. Kırılmış, toprağa gömülmüş ya da yüzeyi aşınmış çok sayıda mezar taşı okunamaz durumda. Bu durum, mezarlığın tarihinin mevcut kayıtlardan daha eskiye uzanabileceğini düşündürüyor.

Mezarlıkta tespit edilebilen en eski tarihli mezar taşı 1271/1855 yılına ait. Ancak taşlardaki tahribat ve yer yer görülen devşirme malzemeler, alanın XIX. yüzyıldan da önce kullanılmaya başlanmış olabileceğine işaret ediyor.

ŞEHRİN HAFIZASI YAŞAMAYA DEVAM EDİYOR

Cumhuriyet dönemine ait mezarlarda ise mermer ve beton malzeme öne çıkıyor. Çerçeveli aile mezarları, güneş biçimli tepelikler ve dilimli kemerler dikkat çekiyor. Bazı ayak taşlarının yerine kuşların su içmesi için yapılan suluklar ise mezarlığa farklı bir anlam katıyor.